Güzel günlerin ardından...

Birbirinden keyifli fakat titremesi bol saatler geçirmişken yağmurun altında, Güneş'i gördüğü o ilk an bağırmadı mı sanıyorsun "Daha önce neredeydin?" diye... Tık!

I Love Istanbul!

"Ben bu vapuru satın aldım bence!" demesiyle tüm gözler üzerine çevrildi. "Ne oldu? Neden baktınız? Siz o tiramisuları yerken iyiydi di mi?" dedi. Tekrar deniz üzerindeki köpüklere odaklandı, mutluydu! 

Tık!

"..."

Ben artık cümlelerin sonuna gerekli gereksiz "..." koymaya başladım. Söyleyecek bi'şeyim olduğundan değil bu durum. Bilmem, belki de yazmaktan sıkılmış olabilirim. Cümleleri ertelediğimdendir belki de... Bak! Yine yaptım. 

2009 Şubat, AKM'nin önünden İstiklal'e doğru kaptırmış gidiyorum, söyleniyorum da bi'taraftan... Sonra birden geçti tüm sinirim. Dünya, o an bana o kadar güzel geldi ki, soğuktu da hava...Durdum, derin bi'nefes aldım. Huzursuzdum ama!

Artık huzurluyum, gerisi boş...

Tık!